Wypalanie traw zabija!

Już od wielu lat wiosna to okres, w którym wyraźnie wzrasta liczba pożarów łąk i nieużytków. Spowodowane jest to niestety wypalaniem traw i pozostałości roślinnych. Obszary zeszłorocznej wysuszonej roślinności, która ze względu na występujące w tym czasie okresy wegetacji stanowi doskonałe podłoże palne, co w zestawieniu z dużą aktywnością czynnika ludzkiego w tym sektorze, skutkuje gwałtownym wzrostem pożarów.

Niejednokrotnie w takich pożarach ludzie tracą dobytek całego życia. Występuje również bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. W ogniu giną również zwierzęta, które bez szans na ucieczkę płoną w ogromnych męczarniach. Tylko w pierwszych dniach przedwiośnia, na terenie działania Koła Łowieckiego „Dzik” w Tarnowie doszło do kilkunastu pożarów, które spowodowały nieodwracalne w skutkach zniszczenia naturalnych ekosystemów.

 

Pożar traw w łowisku Pogórska Wola

Pożar traw w łowisku Pogórska Wola

 

Myśliwi z Koła Łowieckiego „Dzik” w Tarnowie zwracają się z apelem o zachowanie zdrowego rozsądku i rezygnację ze złych przyzwyczajeń wypalania traw i pozostałości roślinnych w interesie nas wszystkich, w interesie ochrony przyrody, naszego zdrowia i życia.

(DRz.) fot. D. Rzepecki

 

 PRZEPISY PRAWNE O ZAKAZIE WYPALANIA TRAW, LASÓW, ŁĄK I POZOSTAŁOŚCI ROŚLINNYCH:

 Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

 tj.(Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 z późn. zm.)

Art. 124. Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków

kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów.

Art. 131. Kto:

12) wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary

– podlega karze aresztu albo grzywny.

 

Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach

tj. (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 z późn. zm.)

Art. 30.

3. W lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu,

zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności:

1) rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu

lub nadleśniczego;

2) korzystania z otwartego płomienia;

3) wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych.

4. Przepisy ust. 3 nie dotyczą działań i czynności związanych z gospodarką leśną pod warunkiem, że czynności te nie stanowią zagrożenia pożarowego.

 

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków,

innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719)

§ 40. 1. W lasach i na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również

w odległości do 100 m od granicy lasów nie jest dopuszczalne wykonywanie czynności

mogących wywołać niebezpieczeństwo pożaru, w szczególności:

1) rozniecanie ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lub zarządcę lasu;

2) palenie tytoniu, z wyjątkiem miejsc na drogach utwardzonych i miejsc wyznaczonych

do pobytu ludzi.

2. Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy czynności związanych z gospodarką leśną

oraz wykonywaniem robót budowlanych i eksploatacji kopalni w porozumieniu z właścicielem lub zarządcą lasu.

§ 43. Wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na polach jest zabronione.

 

Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń

tj. (Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275 z późn. zm.)

Art. 82.

§ 1. Kto dokonuje czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenianie się, utrudnienie

prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji, polegających na:

1) niedozwolonym używaniu otwartego ognia, paleniu tytoniu i stosowaniu innych czynników

mogących zainicjować zapłon materiałów palnych – podlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany.

§ 3. Kto na terenie lasu, na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak

również w odległości do 100 m od nich roznieca ogień poza miejscami wyznaczonymi do tego celu albo pali tytoń, z wyjątkiem miejsc na drogach utwardzonych i miejsc wyznaczonych do pobytu ludzi – podlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany.

§ 4. Kto wypala trawy, słomę lub pozostałości roślinne na polach w odległości mniejszej niż 100 m od zabudowań, lasów, zboża na pniu i miejsc ustawienia stert lub stogów bądź w sposób powodujący zakłócenia w ruchu drogowym, a także bez zapewnienia stałego nadzoru miejsca wypalania – podlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany.

§ 5. Kto w inny sposób nieostrożnie obchodzi się z ogniem – podlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany.

§ 6. Kto zostawia małoletniego do lat 7 w okolicznościach, w których istnieje prawdopodobieństwo wzniecenia przez niego pożaru – podlega karze grzywny albo karze nagany.

Art. 24.

§ 1. Grzywnę wymierza się w wysokości od 20 do 5.000 złotych, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 2. Jeżeli za wykroczenie popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wymierzono karę

aresztu, orzeka się obok tej kary również grzywnę, chyba że orzeczenie grzywny nie byłoby

celowe.

§ 3. Wymierzając grzywnę, bierze się pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste i rodzinne,

stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

 

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny

(Dz.U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.)

Art. 163.

§ 1. Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich

rozmiarach, mające postać:

1) pożaru – podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie – podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek

na zdrowiu wielu osób, sprawca – podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

§ 4. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 2 jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek

na zdrowiu wielu osób, sprawca – podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Art. 164.

§ 1. Kto sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo zdarzenia określonego w art. 163 § 1 – podlega

karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie – podlega karze pozbawienia wolności do lat 3

 

 

 

 

 

Powrót.

Comments are closed.